Der Weihnachtsverkauf ist schon angelaufen, und alle Geschäftsleute wollen dabei was gewinnen. Sehr viele Geschenke werden im Internet gesucht und bestellt. Deshalb ist es wichtig, dass man nicht übersehen wird. Als hilfreich können sich hier bestimmte SEO Tools erweisen. Ein SEO Forum kann eine nützliche Austauschplattform sein.
Wer also viele Besucher auf seiner Homepage begrüßen möchte, benötigt auch einen hohen Rang. Weiter bringen einen hier z.B. SEO Blog und Backlink. Immer profitieren die, die einfach und schnell gefunden werden. die schwer auffindbaren Shops gehen meist leer aus. Sie verschwinden spurlos, wie SEO Forum Spezialisten wissen.

Welche Frage sich jetzt aufdrängt ist, wie sich ein 1A-Internetauftritt umsetzen lässt? “Know-How” und Aktualität sind die Antwort. Die SEO News im Internet bieten die ideale Informationsmöglichkeit. Um die möglichen SEO Tools richtig anzuwenden, muss man schon etwas herumprobieren. Ein SEO Blog muss z.B. auch sinnvoll gestaltet werden. Auch für einen Backlink gilt dies natürlich.

Für einen möglichst hohen Rang bei Google, Yahoo & Co soll man nicht auf zweifelhaften Methoden aufbauen, sondern auf Professionalität. Dazu zählt auch ein SEO Blog, hier und da ein Backlink und natürlich auch das SEO Forum. Andere gute SEO Tools sind sinnvolle Keywords, angepasste Titel, und eine gute Einbettung von Textlinks. Auch die Häufigkeit und die Qualität der verweisenden Links sind wichtig. Über alle Neuigkeiten sollte man stets gut informiert sein. Dabei helfen ja auch die SEO News.

Ein sinnvoller Seiteninhalt geht Hand in Hand mit einem guten Umsatz.

Antykwariat (od łac. nazwy antiquarius to człowiek zajmująca się starymi rzeczami)
* w naszym rozumieniu to firma zajmująca się handlem starymi przedmiotami, lub też mającymi wartość historyczną, estetyczną, materialną
* sklep sprzedający antyki [stary przedmiot sztuki dawnej bądź książki (raczej używane)]. Do przedmiotów tych należeć mogą: książki, obrazy, rzeźby, meble, stare pocztówki, drzeworyty, nuty, grafiki, rękopisy, wyroby artystyczne, stare monety, komiksy, płyty analogowe lub inne itp.
dobry antykwariusz nie powinien tylko zajmować się sprzedażą, powinien również zajmować się historią dlatego postaramy się opisać w jaki sposób na przestrzeni wieków kształtowały się sposoby produkcji, wytwarzania książek.

Niewiele wiadomo o tworzeniu książki rękopiśmiennej w Polsce średniowiecznej. Niektórzy naukowcy nawet wątpią, czy w tym okresie w ogóle istniały na jej terenie jakiekolwiek skryptoria.
Decydującym w tym względzie okresem było przyjęcie przez Mieszka I jego dwór w 966 r. religii chrześcijańskiej według obrządku łacińskiego przez co Polska dostała się w orbitę wpływów kultury zachodniej.
Pierwsze księgi zostały do Polski przywiezione przez księży przybyłych z Czech w orszaku Dąbrówki. W tym czasie znajomość pisania i czytania na terenie Polski była zjawiskiem zupełnie wyjątkowym.
Posiadali tę sztukę właściwie tylko obcokrajowcy, przebywający tutaj np. w celach misyjnych oraz ich uczniowie należący również do stanu duchownego. Dlatego też jeśli istniały wówczas wydawnicwa pisarskie, to podobnie jak w całej Europie, należy się ich doszukiwać w kościołach
mi.in. benedyktyńskich, które znajdowały się np. w Łysej Górze i Trzemesznie.

aby [link]antykwariat[link] mógł sprzedać dowolną ksiązkę – musi ona najpierw być stworzona
Dawniej do tworzenia wykorzystywano wyłącznie pergamin. Pierwsza znana dziś wiadomość o papierze w Polsce pochodzi z r, 1325, chodzi w niej o rachunki ze świętopietrza, zbieranych przez obcokrajowców. Sami, natomiast Polacy zaczęli pisać na papierze dopiero ok. roku 1360. Na rządy więc Kazimierza Wielkiego przypadł początek
coraz częstszego wypierania pergaminu przez tańszy od niego papier, choć ten prawie do końca XV w. pochodził wyłącznie z zagranicy. Mimo to już o 100 lat wcześniej zdobył on wyraźną przewagę nad pergaminem i w praktyce ograniczył jego stosowanie dla szczupłej grupy rękopisów. Były to przede wszystkim księgi liturgiczne oraz inne, którym z jakiś powodów zamierzano nadać piękną szatę graficzną. (np. przeznaczone na podarki).
Ich produkcją od końca XIV w. aż do początku XVI stulecia zajmowali się nie tylko duchowni, lecz również ludzie świeccy. Mianem tym określano kaligrafa, zawodowo uprawiającego tę sztukę w celach zarobkowych.

Oprócz działalności, jaką w zakresie książki rozwijały biskupstwa, takie jak: Płock czy Kołobrzeg, wybitną rolę odegrał również dwór książęcy. Rozległe stosunki dyplomatyczne i personalne rodziny piastowskiej z Zachodem liczne poselstwa do Węgier, Rzymu ułatwiały import książki.
Cenne książki sprowadzane były do Polski za pośrednictwem księżniczek zachodnich, które tu przybywały jako żony władców.
Nie zachowały się do naszych czasów stare rękopisy, które zgromadzili pierwsi Piastowie, ponieważ zginęły w zamieszkach, jakie rozpętały się po śmierci Mieszka II (1034 r.) i w czasie najazdu Brzetysława czeskiego w 1038 r.

Als Anbieter hochwertiger Netzwerkausrüstung ist das US-amerikanische Unternehmen Cisco Systems bereits seit Jahren bestens bekannt. Dabei sind es nicht zuletzt seine Router, die sich einer hohen Beliebtheit erfreuen. Diese Geräte machen es möglich, dass mehrere Netzwerke, die über unterschiedliche Protokolle und Architekturen verfügen, miteinander verbunden werden können. Soll zum Beispiel ein Computer übers LAN auf eine Netzwerk-Ressource, etwa Drucker oder Server, zugreifen können und ist diese an einem anderen Netzwerk angeschlossen, so tritt der Router sozusagen als Vermittler auf, um den Kontakt zwischen den beiden Netzwerken herzustellen. Hierbei gehört es mit zu den Aufgaben eines Routers, für die Weiterleitung der ankommenden Datenpakete den günstigsten Weg zu ermitteln. Als Orientierung dient ihm hierzu die sogenannte Routing-Tabelle, in der alle aktuellen Verbindungswege verzeichnet sind. Diese Daten können entweder von Hand, etwa durch den Systemverwalter, stets aktualisiert werden oder aber es geschieht durch die Router selber. Während im erstgenannten Fall von einem statischen Routing gesprochen wird, wird die zweite Variante als dynamisches Routing bezeichnet.

Von den Routern selber existieren unterschiedliche Varianten, so zum Beispiel DSL-, Software- oder Backbone-Router. Für den professionellen Einsatz, wo es auf hohe Geschwindigkeit bei großem Datenvolumen ankommt, sind allerdings in erster Linie die letztgenannten von Interesse. Bei Cisco sind es beispielsweise die Router-Modelle der Serien Cisco 850, Cisco 870, Cisco 1800, Cisco 2800 sowie Cisco 3800, die zusammengenommen die neue Produktlinie ISR (Integrated Services Router) ausmachen. Diese Geräte bieten echtes Hochleistungsrouting inklusive Bandbreiten-Management. Sie unterstützen verschiedene Protokolle, zum Beispiel IP, DEC oder Apple Talk, und sind für den Einsatz in Wide Area Network, ob per Ethernet, DSL oder ISDN, bestens geeignet. Wer über ISR oder die übrigen Netzwerkgeräte von Cisco mehr erfahren möchte, dem stehen auf Fachschulungen wie dieser Seminare Cisco Router, Training für Cisco Router kompetente Ansprechpartner zur Verfügung.

Gisela Bsdok ellab@web.de

Wo wird nachgeschaut wenn man mal wieder ein Fremdwort nicht versteht oder einen Stadtnamen nicht zuordnen kann? Früher hätten sicher fast alle ein Buch zur Hand genommen anstatt mal schnell den Rechner oder Laptop anzuwerfen und ins Internet zu verschwinden. Es ist eine bewiesene Tatsache dass sich mittlerweile fast jeder an den Informationen des Internets bedient wenn es nötig ist. Was soll ich mir denn die Arbeit machen in unzähligen Buchläden nach dem richtigen zu suchen wenn ich genau so gut bei google das Wort Navigation eingeben und so alle Infos abrufen kann? Gerade für Studenten oder Schüler hat dies durchaus positive Auswirkungen auf den Lernalltag denn wenn man mal etwas nicht versteht kann man einfach die dementsprechenden Seiten besuchen und sich schlau machen. Die Zeit die man spart kann sinnvoll verwendet werden oder auch nur zur Entspannung zwischen Unterricht und Nebenjob.
Schon allein das Einkaufen ist über diesen neuen Weg so viel einfacher und verspricht Schnäppchen und Sonderangebote en masse. Man kann sich von Flugzeugtickets bis Wandfarbe im Grunde alles bestellen was gerade gebraucht wird. So wird dann aus den Infos zur damaligen Navigation vielleicht eine Investition in ein modernes Navigationsgerät weil man beim Herumstöbern ein super Angebot auf ebay gefunden hat. Und man hält es ganz traditionell und fröhnt der Lust auf Bücher in vollstem Maße indem man die Wunschlektüre bei abebooks oder amazon bestellt.
Unsere Vorfahren würden sich wahrscheinlich über all diese neuen Errungenschaften kaputt wundern. Was die Zeit uns bringt ist immer mit Ungewissheit verbunden kann aber ganz wunderbare Ausmaße annehmen wie wir sehen. Es gab schließlich auch eine Ära vor der unseren und ob wir wirklich auf Kaffeemaschine und Bügeleisen verzichten würden wenn man uns die Wahl ließe ist mehr als fraglich.
Aber da wir nicht wissen was uns noch so alles erwartet lesen wir weiter über Navigation auf wikipedia oder suchen uns leckere Weihnachtsrezepte in den Weiten des WWW.

czyje dzieła są u nas wystawiane?
Teresa Pągowska
Urodzona w 1926, zmarła 7 lutego 2007. Dyplom uzyskała w 1951 w PPWSP, gdzie studiowała malarstwo i techniki ścienne pod kierunkiem m.in. E. Wasilkowskiego.
W 1988 została profesorem. Chociaż uprawiała przede wszystkim malarstwo sztalugowe, w latach 50, podobnie jak wielu innych twórców, zajmowała się też sztuką monumentalną (STARÓWKA GDAŃSKA, 1953).
Tematyczne i formalne cechy malarstwa pozwalają zaliczyć je do ciekawszych zjawisk z obszaru nowej figuracji. Nie jest to twórczość zaszufladkowaną, zamknięta w określonym module, lecz pulsująca świeżością odkryć przestrzennych. Pod tym względem wyróżniają się prace monochromatyczne z lat 70. (MONOCHROMATY). Warto zwrócić uwagę na wykorzystujące motywy kompozycje powstające od lat 90. – konstruowane z lekkością, wypełnione plamami świetlistych barw (ARBUZ CZERWONY, 1996), dekoracyjne, pełne wdzięku i humoru (KOT OBSERWATOR, 1995).
Artystka wykorzystuje w nich strukturę oraz barwę niezagruntowanego płóciennego podobrazia i kreśli znaki, operując kilkoma zaledwie ruchami pędzla. Prostota form, oszczędność środków, rezygnacja z malarskiego wyrafinowania, ujawniają sumę doświadczeń, której istotę można porównać do intensywności
formuły haiku. Bohaterami tych płócien są pojedyncze elementy: jedno zwierzę.
Interesująco zaowocowało także podjęcie przez Pągowską w latach 80. tematyki religijnej (w roku 1983 otrzymała I nagrodę w konkursie na obraz z motywem Zwiastowania).
Od 1963 roku malarka należała (honorowo – w efekcie pokazu prac w paryskiej Galerie Charpentier) do grupy Realites Nouvelles i Nouvelle École de Paris. Jest laureatką nagrody nowojorskiej Fundacji im. Alfreda Jurzykowskiego (1990). Pisali o niej m.in.: Zdzisław Kępiński (w pracy z serii Współczesne malarstwo polskie, 1969) oraz Maciej Gutowski (w książce Teresa Pągowska, 1996). Okazję do nowych publikacji stanowiła rocznica 70. urodzin artystki, obchodzona w roku 2001.

czyje dzieła są u nas wystawiane?
Młodożeniec JanJeden z najwybitniejszych twórców polskiej szkoły plakatu. Autor ponad 400 plakatów, ilustracji. Wybitny projektant graficzny i malarz. Urodził się 8 listopada 1929 roku w Warszawie, zmarł 12 grudnia 2000 roku. Syn futurystycznego poety Stanisława Młodożeńca. W latach 1948-55 studiował grafikę i plakat w Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych na ul. Myśliwieckiej w Warszawie (przemianowanej później na ASP)
w pracowni prof. H. Tomaszewskiego, u którego uzyskał dyplom. Współpracował jako grafik z Centralą Wynajmu Filmów, WAG-iem, wieloma teatrami w Warszawie wydawnictwami Iskry, WAiF oraz czasopismami: Nowa Kultura, Polska, Szpilki.
Laureat Ministra Kultury i Sztuki za twórczość z zakresie plakatu w 1969 roku. Zdobywca wielu nagród w kraju i zagranicą, m.in. na 1977 – III SYMFONIA BAIRD, brązowy medal, na 8. MIĘDZYNARODOWYM BIENNALE PLAKATU w Warszawie w 1980 roku złoty medal w dziedzinie prac reklamowych za CEPELIADĘ 78 oraz na Biennale Plakatu w Lathi, Finlandia (1983 – I nagroda).
Był wielokrotnym laureatem konkursu Najlepszy plakat Warszawy. Młodożeniec, znany przede wszystkim jako grafik, był również świetnym malarzem. Lubił malować na niewielkich formatach (A4), prostymi technikami jak np. tempera, często na papierze zeszytowym. Jego barwne płótna to pełne życia układy plam i linii, podporządkowane zawsze jakiejś wewnętrznej dyscyplinie.
Podobnie jak w pracach na papierze, również i w obrazach nasycone plamy barwne zamykał czarny kontur, czasem pojawiały się tu i ówdzie kropki i kreski. W swoim życiorysie Jan Młodożeniec napisał:
W ostatnich latach dużo maluję. Świadomie staram się malować rzeczy wesołe, gdzie kolor jest najważniejszy, a że to są rybki, panegiryki na cześć sztuki, to moja sprawa. Marzą mi się obrazy nieprzedstawiające. Sam kolor. Każdy kolor jest dobry, aby we właściwym sąsiedztwie.
W ostatnich lata Młodożeniec malował przesycone lirycznym humorem prace, w których opowiadał o codziennym życiu z perspektywy wędrującego po świecie ptaka. Artysta identyfikował się z pospolitym wróblem i podpisywał swoje prace jako Jan Moineau, czyli Jan Wróbel.

Od chwili debiutu Pągowska Teresa brała aktywny udział w życiu artystycznym. W latach 50-54 uczestniczyła w dorocznych Wystawach Plastyki. Pokazała też swoje obrazy na Ogólnopolskiej Wystawie Młodej Plastyki w Arsenale w roku 1955.
W roku 1959 wzięła udział w Biennale Młodych w Paryżu. Już w tym czasie dała się poznać jako artystka wrażliwa przede wszystkim na dźwięczność barwy (podczas wystawy w Arsenale otrzymała nagrodę za całość prac). Cecha ta łączyła jej malarstwo z tradycją kolorystyczną, kontynuowaną przez grono pedagogów gdańskiej PWSSP,
czyli w tzw. szkole sopockiej. Współpraca z tym gronem zaowocowała też powstaniem obrazu MANIFESTACJA 1-MAJOWA W 1905 R. (1952) – jednego z najbardziej znanych przykładów realizmu socjalistycznego, który Pągowska malowała wraz z H. i J. Żuławskimi.
Obraz ten był jednak ewenementem w jej twórczości: od poetyki socrealizmu odeszła szybko i nieodwołalnie.

Teresa Pągowska zawsze zdradzała nieprzeciętną wrażliwość na kolory. W drugiej połowie lat 50. większy nacisk kładła na ekspresyjne wartości barwy. Tendencja ta znalazła rozwinięcie w kompozycjach z lat 60., powstałych w dużej mierze pod wpływem P. Potworowskiego, z którym zawarła znajomość i współpracowała w latach pracy w gdańskiej PWSSP.
W przeciwieństwie do Potworowskiego, którego domeną był pejzaż, a z czasem wyrosłe z niego malarstwo abstrakcyjne, Pągowska skupiła się na postaci ludzkiej. Właśnie w latach 60. jej malarstwo zdominował motyw silnie zdeformowanej, traktowanej skrótowo, ludzkiej (głównie kobiecej) figury, ukazywanej często często tanecznych układach.
Od tamtej pory postać ludzka jest w tym malarstwie obecna jako pozbawiona rysów indywidualnych zwarta, mocna sylweta (prace układają się w cykle: DNI, PRZEMOC, WNĘTRZA ZAMKNIĘTE, FIGURY MAGICZNE). Artystka chętnie operuje gwałtownymi spięciami sumarycznych kształtów oraz kontrastami plam jednolitego koloru.
Przez tę umowność odbiera bohaterom jednoznaczny charakter. Częstokroć robią oni wrażenie widm. W obrazach tych zaakcentowana jest przede wszystkim atmosfera intymnych zbliżeń (nierzadko erotycznych – INTERMEZZO, 1984).

ok. 750 r. Arabowie nauczyli się wytwarzać papier (potrzebny m.in. aby produkować książki używane)od chińskich jeńców, ujawniając z czasem tę tajemnicę pozostałym krajom arabskim. Prawdopodobnie już w III wieku składniki do wytwarzania papieru znali Koreańczycy. W VI wieku umiejętność tę posiedli Japończycy, którym tajemnicę wytwarzania papieru zdradził koreański mnich Doncho. Japoński papier, niedługo po tym, stał się lepszy jakościowo od koreańskiego. W IX w. istniało w Japonii ponad 40 warsztatów produkujących papier wysokiej jakości m.in. z kory drzew kozo, mitsumata i krzewu gampi.
W wiekach od VII do IX materiał ten wyrabiano także w Iranie, Indiach i Arabii. Poprzez migrację ludów droga papieru obiegła cały świat. Do Europy dotarł jedwabnym szlakiem, który biegł przez Azję Środkową, Persję, Egipt, Afrykę i Hiszpanię. Tu w 1154 r. zbudowano pierwszą papiernię. Niezależnie od Chin w Ameryce Środkowej w plemieniach Majów wyrabiano materiał papierniczy z kory i łyka dzikiego figowca. Do Polski papier dotarł ok. XV wieku.

Równie ciekawe jak powstanie papieru jest historia pergaminu: Już Egipcjanie utrwalali swe myśli na skórze, najstarsze zabytki pochodzą z 2000 r. przed naszą erą, także Żydzi, Persowie i Grecy znali i używali obrobionej z włosia skóry zwierzęcej jako materiału pisarskiego. Dopiero w okresie hellenistycznym, ok. III/II w. przed Chrystusem udoskonalono proces tworzenia skórzanego materiału do utrwalania słów, początkowo na wybrzeżu Azji Mniejszej, a zdaniem rzymskiego uczonego z I w. przed naszą erą – Warrona, w Pergamonie. Dzięki Herodotowi wiemy, że Grecy jońscy nazywali książki używane pisane na skórze diphterai (grec. skóra), nazwa pergamin przyjęła się dopiero ok. IV w. n.e. Rzymianie skórzane strony nazywali membrana. Popularność skóry jako podkładu piśmienniczego wiąże się prawdopodobnie ze współzawodnictwem, jakie istniało między królami Egiptu i Pergamonu, dotyczące rozwoju dwu konkurencyjnych bibliotek starożytności. Ptolemeusz wstrzymał eksport papirusu dla biblioteki Attalidów (Pergameńskiej), co miało zahamować jej rozwój. To jednak nie przyniosło mu oczekiwanych rezultatów, gdyż pergameńczycy importowany papirus zastąpili materiałem własnej produkcji – skórą, specjalnie przygotowaną i poddaną obróbce chemicznej.

Najstarszymi zabytkami światowego piśmiennictwa (pochodzącymi z II i III w. n.e.), zachowanymi do czasów współczesnych są kawałki papieru z Lob-nor – tybetańskiej pustyni, odnalezione przez Svena Hedina.
Znaleziono też rękopisy papierowe zamurowane w świątyni Tun Huang w Turkiestanie, które w tej chwili przechowywane są w British Museum in London, w Bibliotece Narodowej w Paryżu, oraz w Chinach i w Japonii. Starożytna książka używana napisana na papierze mogła mieć formę zwoju.

żeby mógł powstać antykwariat, musiała powstać książka, aby mogła powstać książka musiał powstać papier. tak w skrócie możemy opisać historię antykwariatu. Postaram się jednak opisać to bardziej szczegółowo:
Jak wiele przedmiotów używanych w życiu codziennym, także papier wynaleziono przypadkiem. Po raz pierwszy otrzymano go w Azji, jako pozostałość po myciu jedwabnej waty, czynność tę wykonywano na matach. Polegała ona na polewaniu wodą i ubijaniu jej kijami. Po zdjęciu waty na matach osadzał się cieniutki nalot, po którym po wysuszeniu można było pisać. Ponieważ jadwab był bardzo drogi Chińczycy zastępowali go włóknami roślinnymi (np. łyko morwy) i szmatami z lnu.
Masa papierowa składała się z włókien miażdżonych materiałów i rozwałkowywanych na cienkie arkusze. Z czasem dodano do składników włókna roślinne, oraz inne surowce (np. sieci rybackie). Nowy materiał rozpowszechnił się bardzo szybko dzięki przychylności cesarza. Tajemnica produkcji papieru była skutecznie strzeżona prez prawie 700 lat.

Im Aktuellen-Ebookschop können Sie neue akuelle Resellerebooks,Ebooks,Webshops und Software günstig kaufen. Sie können alle Pordukte mit Pay- Pal oder Moneybookers bezahlen und danach sofot Downloaden. Sie suchen Möglichkeiten und Chancen ihr Einkommen und damit ihre Lebensqualität zu verbessern? Dann sind Sie hier genau richtig. Es gibt eBooks in Hülle und Fülle .Mein Hauptthema ist das Geldverdienen im und außerhalb des Internet. Online-Marketing, Webshops, Geschäftsgründung, Großhändleradressen und Tipps & Tricks uvm. Das alles zu niedrigen Preisen. Alle Autoren und angebotenen eBooks wurden sorgfältig geprüft.

Jeszcze szybko trochę teoretycznych rozważań czym jest kultura i sztuka: Kultura (z łac. colere = uprawa, dbać, pielęgnować, kształcenie) termin wieloznaczny, pochodzący początkowo od łac. cultus agri (uprawa ziemi), interpretowany w inny sposób przez przedstawicieli poszczególnych nauk. Kulturę można określić jako ogół wytworów ludzi, zarówno materialnych, jak i niematerialnych: duchowych, symbolicznych (takich jak wzory myślenia i zachowania).Kultura najczęściej rozumiana jest jako całokształt duchowego i materialnego dorobku społeczeństwa. Bywa utożsamiana z cywilizacją. Kultura to również charakterystyczne dla danego społeczeństwa wzory postępowania, także to, co w zachowaniu ludzkim jest wyuczone, w odróżnieniu od tego, co jest genetycznie odziedziczone.Całość wiedzy na temat kultury próbuje integrować dziedzina wiedzy, jaką jest kulturoznawstwo, jednak także na poszczególnych aspektach kultury uwagę skupiają: filozofia kultury, historia kultury, antropologia kulturowa, socjologia kultury, etnografia czy memetyka.W nauce, inaczej niż w języku potocznym, termin kultura nie ma charakteru wartościującego.Główne dziedziny kultury: Kultura materialna: wszelkie wytwory człowieka, technika, umiejętności praktyczne.Kultura duchowa: wiedza, literatura i wszelkiego rodzaju piśmiennictwo, sztuka, w tym: sztuki plastyczne, teatr, muzyka, film, a także wszystko co należy do wytworów umysłu, np. filozofia; Kultura społeczna: wierzenia, normy moralne, ideologia, uczestnictwo w życiu kulturalnym;kultura języka: porozumiewanie się zgodnie z obowiązującą (w danym społeczeństwie) normą językową; kultura polityczna: systemy wartości i wzorce zachowań (polityków, partii) biorących udział w wykonywaniu władzy państwowej lub aspirujących do tej roli;

Sztuka to dziedzina działalności ludzkiej mająca między innymi na celu ukazanie świata widzialnego i odczuwanego; dostarczenie wrażeń estetycznych jest celem ubocznym. Sztuka narodziła się wraz z rozwojem cywilizacji ludzkiej. Wyraz pochodzi od niemieckiego Meisterstück, które oznacza pracę wykonywaną przez ucznia warsztatu cechowego przy jego wyzwoleniu się na mistrza. W innych językach europejskich, szczególnie romańskich, słowo sztuka pochodzi od łacińskiego ars (włoskie i hiszpańskie arte, francuskie i angielskie art), oznaczającego zręczność, biegłość. W starożytności sztukę pojmowano bowiem jako umiejętność wszelkiej wytwórczości. Do sztuk zaliczano również nauki (astronomię, geometrię) i rzemiosło. Średniowiecze podzieliło sztukę na 7 sztuk wyzwolonych (artes liberales) oraz sztuki mechaniczne (również 7), mniej cenione, które w przeciwieństwie do wyzwolonych wymagały wysiłku fizycznego. Do sztuk wyzwolonych zaliczono gramatykę, dialektykę, retorykę, geometrię, arytmetykę, astronomię i muzykę. Malarstwa i rzeźby nie zaliczano w ogóle do sztuk, traktując je jako rzemiosło. Wraz z odrodzeniem rozpoczął się wzrost społecznej roli sztuki i osobistego prestiżu artystów. Dyskusje doprowadziły do uznania malarstwa i rzeźby za sztuki wyzwolone.

wpadłem na idee stworzenia bloga o tematyce KULTURA i SZTUKA w szeroko pojętym znaczeniu tych słów. obserwując nasze społeczeństwo widać wyrażnie spadek zainteresowania sztuką. dlatego ((musimy,powinniśmy)) wyjść z nią do ludzi. proponuje aby wszyscy Ci którym leży na sercu dobro społeczeństwa publikowali nietuzinkowe arytkuły i informacje o kulturze i sztuce.

Oto działy (przedstawione w kolejności alfabetycznej) serwisu : architektura, balet, dj-e, film, fotografia, galeria, grafika, happening, inne, instalacje, komiks, kompozytorzy, książka, kultura i sztuka,literatura, malarstwo, muzyka, opera, performance, poezja, sztuka współczesna, taniec, teatr, twórcy. jeśli uważasz, że jakiegoś działu brakuje – napisz. Być może dopiszemy go do spisu. blog powstał nie nie tylko z powodu zebrania w jedno miejsce informacji o kulturze i sztuce. Powstał między innymi dlatego, żeby pomóc promować sztukę w internecie. We wprowadzanych przez Was tekstach powinny pojawić się linki do Waszych stron www – pozwoli to wypromować właśnie te strony w internecie. Idealnie byłoby gdyby póżniej znalazł się jeszcze link wychodzący z Twojej strony (szczegóły uzyskasz po zalogowaniu) a prowadzący właśnie do artykułu umieszczonego na blogu kultura i sztuka.